De volgende stap
De titel van dit verhaal verraadt al iets, het betreft de volgende stap in de nog korte fietscarriere van Nicoletta. Voor dat zij zichzelf volledig gaat richten op deze nieuwe ontwikkelingen, wil zij eerst het jaar 2011 afronden. Zoals zij dit in de voorgaande jaren ook heeft gedaan volgt hier een samenvatting van het afgelopen seizoen. En kijkt zij alvast vooruit naar de nieuwe uitdaging, teamlid worden bij een UCI mountainbike team.
Na een winter met veel sneeuw en lage temperaturen vertrok ik halverwege februari naar het altijd mooie Cyprus. Hier heb ik veel getraind en waren de eerste wedstrijden van het seizoen. Ik voelde mij sterker dan het voorgaande jaar en dit bleek ook in de eerste Nederlandse wedstrijden. Met een goed gevoel naar Zuid Afrika vertrokken voor de eerste World Cup van het jaar. Helaas liep ik daar een buikgriep op en was mijn wedstrijd niet goed. Een week later in Houffalize dacht ik redelijk hersteld te zijn, maar niks bleek minder waar te zijn. Die wedstrijd ging zo slecht dat ik genoodzaakt was veel meer rust te nemen. Na een week rust verliepen de trainingen nog niet goed en pas een maand later zat ik in Malmedy op de fiets zoals het hoorde. Gelukkig net op tijd voor het EK marathon in Oostenrijk halverwege juni, die wedstrijd had ik als één van mijn seizoensdoelen. Fris en vol vertrouwen stond ik aan de start in Kleinzell. Ik wist dat ik goed voorin moest zitten bij een aantal versmallingen in de eerste paar kilometer. En juist daar werd mijn wedstrijd bepaald door andere dames die net voor mij vielen. Ik viel er over heen en kon weer snel opstappen, maar ik had een lekke band. In totaal had ik in de eerste 10 kilometer drie lekke banden. De achterstand was te groot voor een goed resultaat, maar de wedstrijd heb ik uitgereden.
Twee dagen na het pechvolle EK marathon stond er voor mij een keelamandel operatie op de planning in het ziekenhuis van Woerden. Bij kinderen een makkelijke ingreep, maar voor volwassenen een drama, kreeg ik vantevoren te horen. Het herstel verliep gelukkig snel en soepel, hoewel ik elf dagen niks mocht ondernemen. Twee weken na de operatie samen met Bas voor anderhalve week naar Val d'Isere voor een vakantie. Hoewel in de omgeving weinig mountainbike mogelijkheden zijn hebben we heerlijke trainingstochtjes gemaakt en goed aan de rijtechniek gewerkt. Onderweg naar huis hebben we een tussenstop gemaakt in Geraardsbergen. Daar wilde ik een wedstrijd als training rijden voor het NK een week later. De vorm was goed en geen last van mijn keel, ik werd derde. Dat gaf vertrouwen voor het NK in Noorbeek. Tijdens het NK kon ik de hele wedstrijd blijven gaan, dus lichamelijk was ik weer in goede doen. Ik miste alleen de hardheid, ik kon net niet mee in de eerste ronde. Met een uiteindelijk zesde plaats ben ik ook nu nog steeds heel erg tevreden. Elk jaar eindig ik verder naar voren (2009 10e, 2010 8e), geeft hoop voor de toekomst.
Na het NK volgende nog voldoende wedstrijden om het seizoen goed af te sluiten. Tijdens twee World Cups en een aantal mooie internationale wedstrijden heb ik weer veel geleerd op technisch vlak en heb ik een flink aantal UCI punten veilig gesteld. Maar de beste resultaten reed ik dichterbij bij huis. In Steenwijk, Zoetermeer en Gieten reed ik in sterk bezette deelnemersvelden naar top10 noteringen. Mijn laatste seizoensdoel was het NK marathon te Eijsden. Dit NK werd gehouden tijdens de Bart Brentjens Challenge. Ik ben tijdens elke deelname aan de BBC nog op het podium beland, dus daar ging ik dit jaar ook voor. Na een zware 100 kilometer, waar de dameswedstrijd wederom beinvloed is door overige deelnemers, werd ik uiteindelijk derde. Hiermee had ik voor de vierde keer op rij een bronzen plak op het NK marathon, hoe constant wil je rijden? Ik ben benieuwd naar de NK marathon lokatie voor 2012, ik wil toch eens een stapje (of twee) hoger.
Via deze weg wil ik iedereen bedanken die voor mij het seizoen 2010 en 2011 mogelijk hebben gemaakt. In de afgelopen twee seizoenen heb ik veel geleerd om als individuele renner alles zelf te regelen. Zonder jullie steun of zetje in de rug was mij dit niet gelukt.
Zoals ik dit verhaal begon gaat er voor mij veel veranderen. Vanaf binnenkort ga ik rijden voor het MPL-Specialized Mountainbike Team. Samen met teamgenoten Laura Turpijn, Anne Terpstra, Jeroen van Eck, Rien Terpstra en Frank Schotman ga ik veel lol beleven en mooie wedstrijden rijden.
Vorige week ben ik weer begonnen met gestructureerd trainen, de eerste kilometers zijn verreden en de eerste gewichten zijn opgetild op weg naar 2012.