Op naar de vierde medaille?
Op 9 oktober staat in het zuid Limburgse Eijsden tijdens de Bart Brentjens Challenge (BBC) het Nederlands en Belgisch kampioenschap marathon op het programma. Dit is het laatste belangrijke doel voor Nicoletta in het seizoen van 2011. Sinds begin september rijdt Nicoletta uitermate goede uitslagen en is zij erg goed in vorm. In de afgelopen drie edities heeft Nicoletta telkens een bronze medaille uit de strijd kunnen slepen. Wat zit er dit jaar voor haar in?
Tegen het middaguur vertrek ik samen met Bas in een overvolle auto via de A2 naar het zuiden. De reis loopt voorspoedig en we komen halverwege de middag aan bij het kleine hotel in Sint Geertruid. De kamer wordt ingericht en de fietsen worden netjes in de schuur gezet. Er wordt vanwege de rustdag niet getraind. De rustdag brengen we in de avond door in Valkenburg, waar we even door het gezellige centrum wandelen en een Italiaans restaurant uitkiezen voor het diner. Tussen alle pasta's en pizza's vinden we een mixed grill voor twee personen, en die blijkt lekker te zijn!
Zaterdagochtend na het ontbijt worden de fietsen te voorschijn gehaald voor een korte training en parcoursverkenning. Tijdens het fietsen hebben we geen regen, ondanks dat worden toch goed vies! De ondergrond is namelijk kletsnat van de regenbuien op de voorgaande dagen. Het parcours heeft een behoorlijke facelift gehad ten opzichte van voorgaande jaren, het lijkt een vooruitgang. Na het op spanning brengen van de beenspieren en het wakker schudden van de hart/long functie, maakt Bas een heerlijke pannenkoeken lunch. We kijken wat programma's op tv, Bas maakt de fietsen schoon en we gaan naar de inschrijving. Hier spreken we aardig wat bekenden en horen we de laatste informatie over de wedstrijd. Na een maaltijdsalade, zelfgemaakte wraps en wat rosé gaan we vroeg slapen.
De wekker gaat vroeg, buiten is het nog donker. Wanneer we de ontbijtzaal binnen lopen, zitten al aardig wat bikers te eten. Ook Bas en ik genieten nog even in alle rust van de boterhammen. Om half negen is de auto weer ingepakt en zitten we in de auto naar Eijsden. Hier hebben we afgesproken met het MPL-Specialized team. Krachten bundelen van hun verzorgers en Bas voor Anne Terpstra en mij. De start van de dameswedstrijd is om 10u10, achter vier andere wedstrijdcategorieën aan. De warmingup is ook met recht om warm te worden/blijven, want wat is het al fris in de ochtend! Ik heb een goede tactiek in mijn hoofd en sta zelfverzekerd aan de start. Samen met nog zo'n twintig dames gaat er gestreden worden voor een goede klassering in de BBC, maar bovenal voor het NK en BK marathon.
Het startsein wordt gegeven en we zijn onderweg. Het tempo ligt vanaf het begin al hoog, maar ik kan goed volgen. Samen met de Nederlandse en Belgische favorieten voor de titelstrijd zit ik in een groepje. Tot een paar kilometer voor de eerste verzorgingspost rijden we als groep, maar dan komen we achterop de langzamere heren. Een aantal dames raken in de chaos die op dat moment heerst de aansluiting kwijt, ik ook. Nu zijn twee dames los en kan ik in de achtervolging. Samen met Anne Terpstra probeer ik het gat te dichten, de Belgische dames helpen niet, want die hebben hun eigen strijd. Helaas houdt Anne het met rugpijn voor gezien bij de eerste verzorgingspost en ga ik alleen op jacht. Ik word onderweg aangemoedigd en gecoached door Bas, Rien, Anne, Wiebe en Han. Ik voel me goed en zij bevestigen dat gevoel, want het tijdsverschil wordt als maar kleiner. Langzaam maar zeker win ik dus wat terrein op de dames voor mij. Ik kom zelfs tot op vijf meter van Laura Turpijn die op dat moment tweede rijdt. Op een steile helling valt een heer voor mij om en ben ik gedwongen te gaan lopen. Laura rijdt weer weg en op dat moment heb ik een dip, nu moet ik weer in de achtervolging! Ik weet nog wel met tempo te rijden, maar de drive is even weg. Helaas! Ja helaas, want Laura is nog tot aan Mirre gereden en die gaan uitvechten wie die mooie trui mee naar huis gaat nemen. Ik rij mijn wedstrijd op een aantal minuten daarachter uit en word voor de vierde maal op rij derde. Mirre wint de wedstrijd en Laura wordt tweede.
Het gevoel en de vorm waren goed en ik was dichtbij Mirre en Laura. Wat dat betreft had ik op meer gehoopt, maar met een nieuwe bronzen medaille ben ik erg blij! Helaas was het nu ook voor de vierde keer op rij (dat ik het NK marathon mee maak) dat de dameswedstrijd negatief werd beinvloedt door heren. Hopelijk hebben we in 2012 een starttijd die ruim voor de eerste heren categorieën is, zodat we onze eigen wedstrijd hebben. Dat is zowel voor ons als voor de heren een stuk fijner en leuker.
Vrijdag vertrek ik met Anne Terpstra naar Oostenrijk om een wedstrijd te rijden op het WK 2012 parcours. Ik heb zin in het laatste 'verre' tripje van dit seizoen.