Voorbereidingen NK Marathon
Zoals jullie weten is sinds het WK marathon begin augustus mijn focus naar het NK marathon gegaan. Dat betekent dus dat ik weer wat meer langere trainingen op het programma heb staan ipv het korte werk. Hoewel ik de explosiviteit ook niet mag vergeten, dus kruip ik nog regelmatig voor een training van maximaal anderhalf uur op de fiets. Op school zijn er inmiddels al meerdere kinderen en collega's ziek, zwak en misselijk en die hou ik op grote afstand, want ik wil niet nu nog ziek worden.
In het laatste weekend van augustus hebben Bas en ik in het Zwitserse plaatsje Aigle gebivakkeerd. Dit omdat we onze passagier Harry daar hebben gebracht voor zijn acht weekse cursus bij de UCI. De heenreis op vrijdag is goed verlopen, hoewel het rijden in regen voor een uur of vijf best vermoeiend is. De zaterdag staat voor Harry in het teken van het regelen van wat zaken en Bas en ik hebben die dag in het teken staan van freeriden door de Portes du Soleil. De naam doet veel zon beloven, helaas hebben we die niet echt mogen begroeten, want op een gegeven moment komt de regen met bakken uit de hemel zetten. Na de regenbui van een uur blijft het gelukkig nog wel droog en krijgen we van tijd tot tijd super mooie trails onder ons noppenprofiel door. Er staat helaas een minimaal aantal routebordjes langs de paden en de dichte mist maakt het vinden van die bordjes niet veel makkelijker. Gelukkig vinden we uiteindelijk de route wel terug en de liften brengen ons met genoegen naar boven. Verder is het voor het grootste deel met de fiets afdalen, soms gaat de route ook wel eens omhoog, wat met freeride fietsen lopen betekent. Door de soms wat onduidelijke situaties met de routebordjes en het wandelen met de freeride bikes komen we net na vier uur bij de laatste lift aan. Hij draait nog en we willen doorlopen en instappen, tot een man zegt dat de lift 'Fermee' is, wat nog steeds gesloten betekent. Maar de lift draait nog dus mogen we alstublieft naar boven. 'Non' is het antwoord. Damn, dan moeten we dus omlopen en omrijden in de hoop dat we op tijd weer terug zijn in Champery om de huurfiets in de te leveren. Volgens die man is het heel simpel en zijn we zo in Champery, dat blijkt toch op eens een heel ander verhaal te gaan worden. Via boerenlandweggetjes, weilanden en weet ik wat nog meer moeten we zoveel mogelijk afdalen. Helaas zijn we net te ver afgedaald waardoor we nog twee kilometer lang omhoog mogen lopen langs de drukke toegangsweg van Champery. Uiteindelijk komen we een half uurtje later bij de fietsverhuurder aan en hij is blij ons te zien. Vol verbazing kijkt hij ons aan als we vertellen dat we helemaal tot in Les Gets geweest zijn en nu al terug zijn. Op zondag laten we Harry achter voor zijn nieuwe avontuur en rijden we weer terug naar huis en de reis verloopt dit keer met beter weer en Bas en ik zijn voor het avondeten weer thuis.
De volgende etappe in de aanloop naar het NK marathon vindt plaats in Lunteren tijdens een Bergrace. Op zaterdag 4 augustus vertrekken Bas en ik met de camper naar de Veluwe om op de camping plaats te nemen naast nog wat bikers. Vrijwel meteen springen we in onze fietskleding en gaan het parcours verkennen. Met veel steile klimmen, mooie singletracks en een aantal bovengemiddelde technische passages weten Bas en ik nog niet helemaal wat we van het parcours moeten vinden. Dit ook omdat Bas op één van de afdalingen toch net iets te hard onderuit is gegaan, maar gelukkig kan hij wel verder fietsen. Na zo'n twee uur in de verkenningsmodus staan gaan we weer naar de camper en bespreken we nog even onze bevindingen. Het parcours is op sommige punten echt mooi en juist de bovengemiddelde technische passages bieden een mooie uitdaging en afwisseling voor de rijders. Na een rustig avondje met een goede maaltijd en met het kijken van een film lopen Bas en ik nog een rondje over de camping op zoek naar internet. Daar willen we namelijk de uitslag bekijken van het WK mountainbike dat plaatsvindt in Canada. Er zijn twee (dame en heer) mooie en verrassende wereldkampioenen uit de wedstrijd gekomen, die het allebei verdiend hebben. Rond half elf zoeken we de dekens op om zo fris mogelijk op zondag aan de start te staan. In de ochtend om half tien start ik tussen allemaal mannen en nog twee andere dames voor de tijdsduur van 150 minuten. Ik vind al snel een plek tussen alle heren en ik vind mijn draai op het parcours. Ik zit met super veel plezier op de fiets op het mooie parcours en ik zie veel mensen die minder plezier hebben en uitstappen. Uiteindelijk word ik 38e tussen de mannen en ben ik eerste dame, wat natuurlijk altijd leuk is in een voorbereidingswedstrijd. Na een mooie dag en een fijne wedstrijd vertrekken Bas en ik met een goed gevoel weer naar huis.
Fase drie in de voorbereiding is de marathon van Bouillon. Die marathon maakt tevens deel uit van de RWP marathoncup, waar ik een goede positie in het klassement te bewerkstelligen heb. Op vrijdag vroeg in de middag vertrekken Bas en ik weer in de camper en in het begin van de avond komen we in het Zuid Belgische plaatsje aan. Met ons handen en voeten Frans maken we bij de receptie van de camping duidelijk dat we twee nachten willen blijven en dat we daar zijn voor de Grand Raid Godefroy. Je kan als renner kiezen uit veel verschillende afstanden bij deze marathon, maar de 70 en 130 kilometer varianten tellen voor de RWP marathoncup. In die cup heb je de keuze uit de hele marathon of de halve marathon, ik heb aan het begin van het seizoen al de keuze gemaakt voor de korte variant. Dus voor mij staat de 70km (blijkt 75km te zijn) wedstrijd zondag op het programma. Bas zal sinds lange ook weer eens ten strijde trekken, alleen kiest hij de 90km variant want die schijnt de mooiste route te hebben. Op zaterdag rijden we de 40km lus als wedstrijdvoorbereiding en als verkenning voor mij, want die route volg ik voor een groot deel ook. De route is vrij simpel dus er zal heel snel gereden gaan worden, wat een goede training zal zijn voor het NK! Terug in Bouillon bestellen we een afhaalpizza om die in het zonnetje in het gras op te gaan eten, wat een heerlijk vakantiegevoel geeft dat. Een relaxt avondje en het prepareren van de fietsen volgt voor we de nachtrust opzoeken. De wekker gaat net zoals op werkdagen om 0600u, omdat Bas twee uur later al gaat starten voor zijn 90 kilometer. Ik start om 0845u en heb dus mooi de tijd voor een goede warmingup. Bij de start staat bijna iedereen al klaar en stel ik mijzelf ergens achteraan op terwijl ik startnummer 21 heb en redelijk vooraan zou mogen staan. Na het startsein ligt het tempo zo laag dat ik al snel tientallen mensen inhaal. Ik krijg van meerdere kanten te horen dat ik niet zo gek hard moet starten want het is nog heel ver! Ik hoor het wel, maar doe er niks mee, ik wil mijn eigen tempo rijden. Dat eigen tempo zorgt ervoor dat ik de hele tijd in een lekker ritme zit en redelijk wat mensen inhaal voor ik terug ben in Bouillon. Ik heb de 75 kilometer met de bijhorende 1250 hoogtemeters afgelegd in drie uur en acht minuten en daar ben ik zeer tevreden mee! Ik blijk zelfs twaalfde geworden te zijn tussen de heren en de tweede dame komt maar liefst 32 minuten later over de meet. Bas komt even later ook over de streep en heeft met een goed gevoel zijn wedstrijd gereden. Na de prijsuitreiking gaan we nog een keer de heuvel op naar de camping en bereiden we nog wat pasta om met een gevulde maag weer naar huis af te reizen. Net na tien uur in de avond parkeren we de camper voor het huis en zoeken we vrijwel meteen ons bed op, want de wekker zal vroeg gaan.
Op het werk ben ik al goed hersteld en merk ik dat ik klaar ben voor het NK marathon, laat het maar snel zaterdag zijn!